Naamloos

Geen enkele impuls om te schrijven dient zich aan. Er staat al een paar dagen een stukje te rijpen op mijn harde schijf, maar het wil niet vlotgetrokken worden. Iets over de kriebels die over je rug lopen als je de krant leest, van welk formaat dan ook. Vanmorgen kan ik het weggooien, want Brechtje heeft het voor me afgemaakt. Ik denk alleen niet dat het krantenlezen er aangenamer van wordt.

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.