Verdoofd

En vlak voordat je gaat slapen, na een dag ploegen en vechten, zijn er door de morfine gedachten van lang geleden en willekeurige angsten van nu.

Zoals te verwachten gaan ze grotendeels over eten — zelfs als je alleen nog maar wat koemelkvrije voeding via de sonde hebt gekregen.

“Papa, waarom zit je zo te knoeien met je ijsje?”

“Mama, heb je zout voor mijn ei meegenomen?”

“Maar hoe móeten we dan naar de mcDonalds?”

En, mompelend voordat je in een diepe, welverdiende slaap zakt:

“Eigenlijk houd ik helemaal niet van geel.”

11 reacties

  1. een berichtje voor Madelief van Lotte (ze is erg trots dat zij voor de vissen mag zorgen):
    Ik zorg goed voor je vissen, vandaag heb ik samen met papa de bak schoongemaakt.

    Kus van Lot

  2. Lieverdjes,

    wij, en een boel mensen om ons heen, duimen allemaal mee – iedere dag. Fien wil graag weer eventjes langskomen en naar een nieuw verhaal van Jubelientje luisteren – wanneer het weer kan. Ondertussen houd ik mijn ogen open voor lekkere watermeloen.

    Dikke kussen, Marijn, Raymond, Fien en Toon

  3. Jeroen, fijn dat je blijft updaten, fijn dat het allemaal zo goed gaat, eetlust is bemoedigend. Ik vertel thuis elke dag over je dappere meisje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.