Kijk dan

Jahaharen geleden zei een WKZ-zuster tegen ons: “kijk naar je kind”. Als je gedachten of angsten op hol slaan, als je de hele bende in of uit of bij elkaar probeert te analyseren, als je ’s nachts rondjes draait in je dromen. “Kijk naar je kind”, goed advies.

Gisteren was ik bij Madelief op school, om mee te kijken bij het halve uurtje fysiotherapie. Fysio Ilse vertelde dat ze video-opnamen van een paar weken geleden teruggekeken had, en dat opviel hoe Madelief gegroeid is in de afgelopen weken. Ouder, verstandiger, steviger. En ik heb haar zien steppen, zien rolschaatsen — vooruit zien gaan. De oncoloog concludeerde vorige week ook al dat ons meidje het goed doet.

In de weken van het jaar dat de herfst zijn bladeren laat vliegen zijn Marie en ik op ons hoede. Vorig jaar was Madelief er echt beroerd van, door haar gevoelige longen. Dat heeft gelijk gevolgen voor de algehele constitutie. Maar dit jaar gaat ze goed de herfst in — heeft overal energie voor, zin in.

Daar denk ik dus nu maar aan, in afwachting van de uitslag van de mri van vorige week. Ga wat eerder naar huis, want de oncoloog belt altijd aan het eind van de dag, tijdens de boontjes of de bloemkool. Spannend is het elke keer weer, hoe goed je ook naar je kind kijkt.

3 reacties

  1. Doet me denken aan die (ene) keer dat ik bij jullie was en Madelief nog een dreumes was. Jullie zeiden iets als ‘met zo’n kind in huis heb je helemaal geen televisie meer nodig’ omdat er zoveel te zien was…

  2. Dag Jeroen,
    via een twitterende Machteld stiekem doorgeklikt tot ik op jouw site belandde – en vandaar in het Volkskrantartikel. Wat een prachtig verhaal. Collegiale waardering voor Corine Koole, maar de toon op jouw weblog is precies dezelfde. Hulde! Je schrijft aan een bijzonder verhaal, ik zit er na één bezoek aan je blog al middenin. Merkwaardig medium eigenlijk, zo’n blog, maar prettig open en inspirerend. Dank daarvoor – en geniet! Groet van Vincent (die eigenlijk ook Sinterklaasgedichten aan het schrijven is. Maar ik zet ze niet in een algemene dropboxfolder – voor alle partijen het beste 😉

  3. Beste Jeroen,
    Ook ik kwam via twitter op jouw site terecht en ineens wist ik waarom het met zo bekend voorkwam, want dat stuk in VK magazine had ik al eens gelezen.
    Ik vind het een bijzonder verhaal, en ik vind het knap hoe je erover schrijft! Het heeft me echt aangegrepen. Veel sterkte met alles, en ik kom zeker af en toe terug om even te kijken hoe het gaat 😉
    Groetjes, Eva

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.