Naamloos

De Sint bracht — en we hadden geeneens schoenen gezet! — dit
weekend een roze telefoon voor beide dames, inclusief een
verbindingsdraadje van bijna tien meter. Tussen keuken en kamer, met de
deur zo dicht mogelijk — herhaalde zich deze conversatie tot in het
oneindige tussen dochters M & M:

M: “Hallooooo”
M: “Hallooooo”
M: “Met wie spreek ik?”
M: ” Met M!”
M: “Ga jij nu hier staan?”
M: “Ok!”

De batterijen zitten achter een klepje met zo’n onmogelijk klein
schroefje opgeborgen dat er bijna permanente schade aan de kinderziel
is ontstaan door het wachten op het handelmoment van papa.

7 reacties

  1. Opa: Vroeger, wij hadden vroeger helemaal geen telefoon. Lekker rustig, niet de hele dag gestoord worden door dat gerinkel. Geen zinloze gesprekken over koetjes en kalfjes. Wat jij, Johanna?

    Oma: Ouwe zemelaar! Je had me anders maar wat graag elke dag gebeld toen we net verkering hadden…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.