Naamloos

Hoor je dat? Het is niet het geluid van een taartschep die Happy Birthday kan spelen, of een broodrooster dat uit een keukenkastje valt. Dat doffe geluid… een dreun met een echo zo hard dat je er een hele dag chagrijnig van bent? Dat is het geluid van een bedrijf dat omvalt. Dit bedrijf, waar ik zo trots op was, waar ik me zo thuis voelde. Op vijf minuten fietsen van huis, tussen de bieb en de schoenmaker. Op. Leeg. Failliet.

 

Vandaag was een dagje vrij. Vrij om te sikkeneuren — om te kortaf, te boos te worden op je jongste dochter die gisteren te laat naar bed ging. Om een eerste sollicitatiegesprek te voeren. Om een broodrooster uit je handen te laten vallen. Om de pest in je lijf te hebben.

 

Van mijn favoriete vaas brak ik weken geleden de voet stuk. Vandaag heelt de sneldrogende superlijm, in de late avondzon, op de bank tegen het huis. De fles rode wijn staat na drie glazen nog steeds te antichambreren op tafel. Op het moment dat ik de vacuvin in de te volle bestekla probeer te proppen, raak ik de knop op de taartschep. Happy Birthday To You — en ik ben nog lang niet jarig. Wel vrolijk.

5 reacties

  1. Hoi Jeroen

    Kan je die taartschep as zondag meenemen naar
    Tibbe’s verjaardag???
    Lekker praktisch gedacht he?!
    Probeer optimistisch te blijven en de zon te zien schijnen.
    Groeten

    Maarten

  2. had ik nu maar die cd, met die kerel met z’n piano, die kerel in zijn witte pak,hoe heet ie ook alweer, het ligt op het puntje van mijn tong, daarmee zou ik de echo kunnen verdrijven, waar een nokia deuntje al niet goed voor is……

    [-(

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.