Naamloos

Zes-en-dertig jaar ben ik vandaag — de techniek staat voor niets. Voor je me feliciteert: ik ben het al sinds afgelopen november, maar vandaag heb ik de vijfendertig afgeschud. Geen 104 – 67 – 1 meer, geen doorhalingen op formulieren. Ik zat wat achterstallige administratie weg te werken en vulde zonder nadenken 36 in achter Leeftijd.

 

Het is tot het diepst van mijn ongeremde ziel doorgedrongen dat ik precies drie keer zo oud ben als de jongen die liters yoghurt wegwerkte, niet zo erg leed onder bril en te lange ledematen, die toen al zes jaar geen vader had, die een boek van Jules Verne had waar voorin geschreven stond: “voor als je opa bij de Arabieren is”. De jongen die het bijna voor elkaar had niet meer in bed te plassen, die elke radio en televisie openschroefde om deze reddeloos te repareren. De jongen die zijn vriend A. (die ook wel een radio van binnen wilde zien) het leven redde door alle stekkers uit de stopcontacten te trekken — het was de laatste. En die zachtjes met zijn voorwiel tegen een muurtje kon botsen, terugdeinzen en met een heldhaftige ruk aan het stuur verder kon fietsen zonder een voet aan de grond te zetten.

 

Vandaag ben ik precies drie keer mijn held. Vierentwintig jaar ontbijten heeft me naar vandaag gebracht — en ik heb nu al zin in morgen.

7 reacties

  1. Ik lees met verbazing de tekst en ben verward. Ben jij dat Jerome, die radio´s openschroeft ? In de yoghurt en de lange ledematen kon ik me nog vinden. Ben benieuwd 🙂

  2. Beter een doorsnee held dan een mislukte stuntman — mijn fiets wilde alleen nog sturen met het stuur 180 graden gedraaid. De voorvork bleek niet bestand tegen het opzettelijk tegen de muur fietsen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.