“In de klas is een grote jomme. Die duwt aan je rug. Daar krijg ik jeuk van. Dat ben ik zat.”

De meester leek het na twee probeerochtenden prima als Maud de hele week komt — wat nou, wennen? Gistermorgen bracht ik haar naar school en werd mee de klas in getrokken. Tafel kijken, kus, je-moet-wel-zwaaien-papa.

Buiten sta ik vijf minuten te wachten tot ze me ziet. De puzzel uit de kast is al half af, het gesprek met haar buurvrouw geanimeerd. Ze geeft me door het raam een haai faaf en gaat weer aan de slag. Mijn grote dochter van vier is op school gearriveerd.

3 Comments

Submit a Comment