Gisteravond — een week thuis uit het ziekenhuis, een week achtbaan. We zaten te eten, verguld met de eerste dag dat Madelief weer rechtop in bed zat. Mijn laptop stond af te koelen van een enorme reeks Barbie-filmpjes op Youtube en Dora’s Cosume Fun.
Madelief heeft erg weinig energie na de zeven weken ziekenhuis en flinke reeks operaties die achter ons liggen. Dus zat ik met Marie te overleggen hoe we haar wat leuks te doen kunnen geven, liggend of zittend in bed. En ik twitterde tussen neus en lippen door
“Mijn dochter Madelief (11, aan bed gebonden, hersentumor, uitbehandeld) kan afleiding gebruiken! Iemand iPad te leen of deal? RT? graag!”
De storm die opstak was onbeschrijflijk. De nieuwe volgers en reacties volgden elkaar zo snel op dat ik ze niet bij kon houden. Spontane acties begonnen en de consensus was al snel dat een nieuwe er wel in moest zitten. Ook boden mensen spontaan aan hun iPad op te sturen, zelfs vanuit Los Angeles!
Het geweldigst vind ik de twitterkracht die ontstaat op dit soort momenten — met zijn allen een klusje klaren. En dus is het bedrag voor een nieuwe iPad zo’n beetje bij elkaar. Ondertussen sprak ik een aantal mensen telefonisch over hun aangeboden iPad, maar het idee blijft om van het ingezamelde bedrag een aanschaf te doen. Morgenochtend vroeg ga ik op pad.
Vanmiddag besloten Marie en ik dat we het wel eens aan Madelief konden gaan vertellen. Grote ogen: “is die computer dan he-le-maal voor mij?” We zijn gelijk naar Barbie-, Prinses en de Kikker en Pet Shop Apps gaan zoeken, en dat was goed voor de spirit (of #keepingthefaith, zoals we op Twitter zeggen).
Dus: Paul, Olaf, Jasper, Veron, Max, Geurt Jan, Karin, Marloes, Karel, Anna Margriet, K., Rens, Erik, Laura, Martijn, Marietta, Eva, Anneke, Ted, Albert, Maaike en Petra, Hans, Henk, Jeroen, Yvonne en Carl: dank jullie wel!
Op mijn monumentje voor Madelief ben ik ondertussen gevorderd tot halverwege 2005: zeven.eersteblik.nl
