Of erger: sepia
“Hoe laat je zien dat je leven niet zwart-wit is geworden door de ziekte van je dochter?”
Wat hebben we hier de afgelopen zomer veel over gepraat, Marie en ik. Want het is natuurlijk makkelijker als je het één-dimensionaal benadert: die mensen zijn zielig. Maar het klopt niet — ons leven is zoveel rijker geworden, en we hebben bijzondere mensen ontmoet. Gisteren nog.
Eén van deze bijzondere mensen is dr. Schouten, Madelief haar oncoloog in het AMC Amsterdam. Dus toen Corine Koole in het Volkskrant Magazine begon aan een serie “berichten uit deze medische biotoop”, heb ik haar gemaild over tante Netteke, zoals ik haar thuis nog wel eens noem (onder luid protest van Madelief, overigens).
Van het één kwam het ander — en zo stond ik afgelopen zaterdag in mijn krant (pdf, 3,2 MB).
Ik zie dat de achterkant van de bladzijden op de scan zichtbaar is, mooi klusje voor vanavond. Gelijk kijken of ik de grootte van het bestand wat terug kan schroeven.
Eric van Mullekom on October 27th, 2009
Wat een mooi verhaal. De laatste zin maakt tranen van ontroering (niet van medelijden) bij me los.
Mooie spreuk die ik zag in voorwoord van Felderhof Magazine:
Richt je aandacht naar de zon, dan vallen de schaduwen achter je.
(oncologe die zelf borstkanker kreeg)
Ik wens jullie nog veel zonnige dagen.